لطيف عبادي در كامنتي مفصل اشاره كرده است كه بازيافت به عنوان زمينه اي براي سرمايه گذاري اقتصادي امروزه روندي شتابناكتر از آنچه دارد كه من گفته ام. نوشته او را در پايين ميخوانيد:
اصولا پدیدهء بازیافت زباله معطوف به سه مسئله است . یکی بعد اقتصادی آن که راهی برای جلوگیری از هرز رفتن و به هدر دادن منابع موجود است و دیگری جلوگیری از وارد شدن لطمهء بیشتر به محیط زیست و دست آخر تولید اشتغال در یک کشور. به همین دلیل است که در ممالک مترقی که سه اصل " استفادهء حداکثر از حداقل منابع " ، "لزوم حفط محیط زیست بشری" و نیز تولید اشتغال برایشان بسیار جدی و حتی حیاتی هست، صنعت بازیافت زباله جدی گرفته می شود . اتفاقا آنها با هوشمندی توانسته اند با بکارگیری نظم، تکنولوژی و از آن مهمتر با اتکا به حس مسئولیت پذیری و خردمندی مردمشان ، بازیافت زباله را به صنعتی بسیار پرسود تبدیل کنند بی آنکه متکی به حمایتهای عمدهء مالی حکومتهای خود باشند. برای نمونه ، در سال گذشته تنها در کشور انگلستان صنایع بازیافت زباله توانسته اند ضمن ایجاد یکصد هزار شغل ، پنج میلیارد و پانصد میلیون پوند (در حدود هشت میلیارد دلار) به اقتصاد کشورشان کمک کنند. این رقم زمانی قابل درک است که حجم درآمد غیر نفتی و غیر پتروشیمی مملکت ایران در سال گذشته کمتر از چهار میلیارد دلار بوده است و عمدهء آن نیز از طریق صادرات رودهء گوسفند ، کشک ، کشمش ، قالی دست باف ، زیلو ، پسته ، زعفران و امثال آنها به دست آمده است . این در حالی است که حجم تولید زباله در ایران دست کم چهار برابر تولید زباله در انگلستان است. صنعت بازیافت زباله در ایران پدیده ای جدی نیست و حالتی فانتزی و نمادین دارد. فعالیتهای نمادین و فانتزی نیز در هیچ نوع صنعت و در هیچ زمینه ای - به دلیل آنکه جدی و فراگیر و به قاعده نیستند - هرگز به مرحلهء سودآوری و حتی موثر بودن نمی رسند. ما در ایران نه نیازی به پول و درآمد صنعت بازیافت زباله داریم و نه مردم و حکومتی که نسبت به کشور و جامعهء خود و نسلهای آینده شان کوچکترین احساس مسئولیتی داشته باشند و نه علاقه ای به تولید اشتغال و حتی کار کردن! . ما تا زمانی که چاههای نفت و گاز خوزستان و درآمد آسان و یامفت آن را داریم و تا زمانی که محیط زیستمان را در حد پاکیزه نگه داشتن اتاق پذیرایی و آشپزخانهء منزل شخصی خودمان می دانیم و تا زمانی که با مشاغلی مانند حقوق بگیری از حکومت و یا دلالی درامد داشته باشیم دیگر علاقه ای به استخراج درآمد و شغل از طلای کثیف نداریم . شهرداری تهران هم با بازیافت کمتر از 9 درصد از زباله های این شهر بی قواره و بی هویت زشت - آنهم به گونه ای کاملن غیر علمی و غیر اصولی - خودش را خسته کرده و پول حاصله از بودجهء وابسته به نفتش را به هدر می دهد.
این هم لینک آمار فوق الذکر
http://www.businessgreen.com/business-green/news/2238582/uk-improves-recycling-rates-eu
