ناصر کرمی

باورتان می شود دسترسی به اینترنت در شهرها ی همگی بالای دویست هزارنفری دزفول و شوش و اندیمشک به سختی مناطق دوردست کوهستانی باشد؟ از بیست و هشتم اسفند تا امروز عملا منفک بوده ام از جهان. به هر حال قدری دیر اما از امروز که تازه برگشته ام به تهران شروع کرده ام به تبریک گویی به تک تک دوستان. این عکس هم تقدیم به همه خوانندگان عزیز این وبلاگ. امیدوارم در سال جدید فقط خبرهای امیدبخش بنویسم و داستانهای شوخ و شنگ فرحناک. امیدوارم همه دل و دماغ داشته باشیم برای شوخ و شنگی و فرحناکی. آرزو دارم امیدمان را به سبز شدن از دست ندهیم. مهربان باشیم و به جای جدل با هم گفتگو کنیم. همچنان شجاعانه امیدوار باشیم. فراموش نکنیم که ترس و اندوه اهریمنی است و شاد نبودن گناهی بزرگ است.